🇳🇱 Geschreven in het Nederlands

Op een frisse ochtend in de buurt waar Bamse woont, werd hij wakker met een idee. “Vandaag ga ik alles tellen wat ik zie,” zei hij vastberaden terwijl hij zijn sjaaltje omdeed. Niet omdat hij moest, maar omdat hij nieuwsgierig was. Hoeveel dingen zouden er zijn in de wereld?

Bamse liep naar het park en begon bomen te tellen: één, twee, drie… tot hij bij zeven kwam. “Zeven bomen met bladeren die dansen in de wind,” mompelde hij tevreden.

Bij de vijver zag hij eenden. “Eén mama-eend, vier kleintjes. Dat zijn vijf eenden.” Hij glimlachte. “Vijf eenden, en zes libellen met glinsterende vleugels die boven het water zweven.”

Op straat telde hij fietsen: “Eén, twee, drie… negen!” En toen een scooter voorbij zoefde, voegde hij die toe als nummer tien.

Bamse ging op zijn favoriete bankje zitten, waar hij alles kon overzien. Hij telde gezinnen, joggers, toeristen met camera’s. “Zeventien mensen in totaal,” fluisterde hij, “en allemaal op hun eigen avontuur.”

En als de zon onderging, keek Bamse omhoog. Hij zag verschillende kleuren en begon ze te tellen: roze, oranje, paars, blauw. Hij glimlachte. “Vier kleuren die de dag afsluiten,” zei hij zachtjes.

Die avond kroop Bamse weer in bed. Hij had bomen geteld, eenden, fietsen, mensen en kleuren. Maar eigenlijk had hij nog veel meer gezien. Want elk getal zat een klein verhaal verstopt. En tellen, dat was voor Bamse een manier om de wereld beter te begrijpen.

---

Verwijzingen / References / Renvois / Henvisninger / Hänvisningar:

---