Stamregel 1: er verandert niets. Om te kunnen bepalen of we -d, -t of -dt moeten gebruiken, zullen we het werkwoord eerst moeten ontleden. Wat we overhouden is de stam, het woord waarmee we kunnen vervoegen.

Het eenvoudigste is te denken aan een boom. In dat geval is het hele werkwoord de boom, zoals fietsen. Door -en (de takken) weg te halen krijg je de stam, het woord fiets.

Een andere manier om de stam te vinden, is door er een zin van te maken en in de ik-vorm te plaatsen: “Wij hangen onze jassen op. Ik hang mijn jas op.” Het woord hang is in dit geval de stam.

Niet alle bomen zijn hetzelfde. Zo is het met ontleden van werkwoorden precies hetzelfde. Hieronder volgen de regels en uitzonderingen.

Stamregel 2: het werkwoord verandert. Sommige werkwoorden die lang klinken, moeten lang gehouden worden. Zij krijgen een extra letter.

Stamregel 3: dubbele medeklinker. Als de ruwe stam eindigt op een dubbele medeklinker, valt altijd één klinker weg.

Stamregel 4: f wordt v en z wordt s. In de Nederlandse grammatica eindigen woorden nooit op een “v” of een “z”. Hierom verandert die klinkers in “f” en “s”.

Stamregel 5: het werkwoord verandert. Als laatste, niet veel voorkomende, zijn werkwoorden die eindigen op een trema. Soms valt er een “n” weg, andere keren “ën”.